جای خالی «اخلاق» در برنامه‌های صداوسیما

تمام ادیان آسمانی و تمام مکاتب برساخته بشری که اخلاق در آن موضوعیت دارد، به پیروان و هم‌راهان‌ِشان سفارش می‌کنند که از مسخره‌کردن و دست‌انداختن یک‌دیگر به‌شدت پرهیز کنند.
 
دین اسلام صریحا به پیروانش از زن و مرد توصیه می‌کند که، یک‌دیگر را مسخره، و از یک‌دیگر عیب‌جویی نکنند و با القاب و عناوین ناپسند یک‌دیگر را یاد نکنند.(حجرات ۱۱)

این‌که تنها رسانه تلوزیونی و ملی یک کشور به خودش اجازه می‌دهد، به‌آسانی با درنوردیدن مرزهای اخلاق، و بی‌توجهی به حقوق و شخصیت فردی و اجتماعی جمعی از شهروندان، و با توسل به دست‌انداختن، تمسخر و درآوردن ادای آن‌ها با بی‌احترامی، فرصت شادی و خنده برای دیگر شهروندان و مخاطب اندک خود فراهم کند، به شفاف‌ترین شکل نشان می‌دهد که کف‌گیر این رسانه نه‌تنها در برنامه‌سازی و جذب کار‌شناس، که حتی در اخلاق نیز سخت به ته دیگ خورده‌است.

رسوایی و وقاحت سازمان صداوسیمای ملی ایران در برنامه مضحک، نازل و زشت «خنده بازار» آن‌قدر شدید است که به‌رغم تمام اعتراض‌های بیان‌شده از طرف افرادی که در برنامه یادشده، سوژه طنز و تمسخر و خنده مخاطبین این رسانه شده‌بودند، نه‌تنها به اعتراضات بیان‌شده، بلکه به هیچ آسیب‌شناسی کار‌شناسی در این حوزه اعتنا نشده و تهیه‌کنندگان ترجیح می‌دهند کماکان برنامه خود را بر‌‌ همان مدار سابق تنظیم، و روی آنتن بفرستند.

رسانه ملی طی چند سال اخیر نشان داده‌است که، لزوم احترام به قواعد حرفه‌ای رسانه و احترام به حقوق افراد جامعه، کم‌ترین جای‌گاهی در سلوک رفتاری آن رسانه نداشته و نتایج خسارت‌بار این نوع رفتار نیز کم‌ترین توجهی را در آن‌ها بر‌نخواهد انگیخت. اما سکوت کار‌شناسان مسائل رسانه، و مسائل اجتماعی در برابر این رفتار و عدم آسیب‌شناسی و تذکر به‌موقع، به رواج بی‌اخلاقی و بی‌احترامی عمومی و نهایتا تهی‌شدن جامعه از آموزه‌های اخلاقی و مذهبی خواهد انجامید.

در تمام رسانه‌های معتبر دنیا، طنز، یک ابزار قدرت‌مند برای کنترل رفتار دولت‌مردان و نظارت بر رفتار سیاست‌مداران است. به‌شکل روشنی در تمام رسانه‌های مخصوص طنز توصیه می‌شود که: باهم بخندیم به هم نخندیم. آن‌چه که رسانه ملی ایران دقیقا خلاف آن‌را توصیه و اجرا می‌کند.
این نوشته در امروزنیوز این‌جا

مرتبط:
منشور بی‌اخلاق، اخلاق بی‌منشور

سنگی که «احمدی‌نژاد» به چاه انداخت

یکی از زشت‌ترین رفتار خلاف اخلاق و ادب و سیاست، در جمهوری اسلامی، رفتاری بود که «محمود احمدی‌نژاد» در شب مناظره با «میرحسین‌ موسوی» بدان دست زد و با زدن اتهامات سنگین فساد مالی به افرادی که در هیچ دادگاه صالحی محاکمه و محکوم نشده، و  فرصت دفاع از خود به‌علت عدم حضور در میز مناظره را نداشتند، خود را قهرمان مبارزه با فساد اقتصادی و رانت‌خواری معرفی، و فضای مناظره را با به‌هم‌زدن قاعده بازی به‌نفع خود مصادره نمود.

این‌که فساد مالی و سوء‌استفاده از قدرت طی سه دهه گذشته، شدیدا دامن‌گیر نظام مدیریتی کشور بوده، حقیقتی است روشن‌تر از خورشید.
مبارزه با فساد و رانت و اختلاس و جلوگیری از زمینه‌های رشد و گسترش آن، پس از بسط مقدمات اجتماعی و بستر‌سازی مناسب فرهنگی، سازوکارهای کار‌شناسی امنیتی، حقوقی و قضایی خاص دارد و در به‌ترین حالت با کمک مطبوعات آزاد، قوه قضاییه مستقل از دولت و در شرایط آزادی اقتصاد، فراهم می‌شود نه با جنجال و سروصدایی که نه‌تنها منفعتی به حال جامعه ندارد، بلکه آب را برای سوء‌استفاده بیش‌تر فاسدان گل‌آلود هم می‌کند.

سبک و سیاقی که آقای «احمدی‌نژاد» برای مبارزه با این فساد و دزدی و رانت به آن متوسل شده بود، اکنون نتایج سحرش را در اخبار و رسانه‌های مخالف او نشان می‌دهد و نشانه‌های به‌ترش را می‌شود از زبان نمایندگان مخالف دولت او در مجلس اصول‌گرایان شنید.
ناگفته پیداست که صبح دولت چنین سبک و سیاقی به چه «شهر هرتی» خواهد انجامید.

  «سقای‌بی‌ریا» مشاور سابق امور روحانیت ریس‌جمهور، اخیرا پس از دو سال سپری‌شدن از مکافات مناظره جنجالی سیزدهم خرداد ۸۸ و پس از آن‌همه خسارت و اتفاقات غم‌انگیز، در مصاحبه با روزنامه قدس، مدعی شده‌است که؛ در شب مناظره «احمدی‌نژاد» به تحریک، سفارش و تایید «مشایی» نام افراد را با اتهام فساد بر زبان آورده است.

 ناگفته پیداست که اگر آقای «سقای بی‌ریا» اشاره‌ای به زشت‌بودن آن رفتار و آن اتفاقات هم نکند، انتساب آن رفتار به آقای «مشایی» به اندازه کافی شدت زشتی و انزجار او و جناح مطبوع‌َش از آن را به خوبی بیان می‌نماید.

به عبارت دقیق‌تر این رفتار چون به سفارش «مشایی» سرزده زشت است و ناپسند و الا تاکنون عین صواب و مورد رضایت همه بوده‌ و اکنون که حضرات کشف نموده‌اند که به سعایت «مشایی» صورت‌پذیرفته، مراتب کراهت آن نیز برملا شده‌است.

بسیار ساده‌لوحانه است باور این‌که «احمدی‌نژاد» صرفا به تحریک «مشایی» و بدون اذن و اطلاع رهبری، به اقدامی تا بدین پایه خطرناک دست زده باشد. اما با فرض قبول این ادعا باید از آقای «سقای‌بی‌ریا» و جناح مذکور و هم‌راهان او پرسید: اگر این رفتار آن‌چنان‌که امروز به آن معترض هستند و از آن و تشویق‌کننده و تحریک‌کننده آن تبری‌می‌جویند؛ زشت بوده که مطمئنا بوده، چرا در زمان مناسب آن و در زمانی که ریس‌مجلس «خبرگان رهبری» اقدام به نوشتن نامه سرگشاده به رهبری نظام کرد و نسبت به عواقب وخیم سکوت در برابر آن هش‌دار داد و نوشت که «سر چشمه شاید گرفتن به بیل/ چو پر شد نشاید گرفتن به پیل» تاکنون سکوت کرده و اینک لب به سخن گشوده‌اند؟

 مشاور سابق امور روحانیت ریس‌جمهور هم‌چنین مدعی شده‌است: «مقام معظم رهبری راجع به این‌که آقای احمدی‌نژاد در مناظره اسم شخصی را نیاورد، تأکید داشته‌اند، اما احمدی‌نژاد اسم آورد.»
این گاف را چگونه می‌توان توجیه کرد؟ آقای خامنه‌ای از کجا خبر داشته‌اند که آقای «احمدی‌نژاد» می‌خواهد اسم بیاورد که تاکید داشته‌اند اسم نیاورد؟

با این‌همه، از دو حال خارج نیست: یا لجن‌مال کردن «هاشمی» و «ناطق‌نوری» در مناظره، با علم و اطلاع کامل و از قبل رهبری صورت‌پذیرفته که «احمدی‌نژاد» آن‌گونه با خیال راحت و بر خلاف ابتدایی‌ترین اصول اخلاقی و حقوقی و اصول تبلیغات انتخاباتی، جلو دوربین تلوزیون، مستقیما با افترا بستن به آنان و خانواده‌‌هایشان، حاکمیت پشت سر را لجن‌مال کند و روزگاری جدید بنیان‌ گذارد، و یا رهبری اصلا اطلاع نداشته و ناگهان در مقابل عمل انجام‌شده قرار گرفته‌است.

اما در صورت پذیرفتن عدم اطلاع ایشان از آن اقدام سخیف و زشت، و سکوت و انفعال، دست‌ِکم پس از خواندن نامه سرگشاده، و اعتراض آتشین «هاشمی» (+) و قبول این موضوع که، این اقدام «احمدی‌نژاد» ابتکار، پیش‌بینی و درایت «مشایی» بوده، و به درخواست او صورت پذیرفته است، حالا رهبری نظام و نزدیکان او باید پاسخ دهنده این شبهه و اشکال باشند که اگر «مشایی» از چنین درجه‌ای از درایت برخورداراست، پس تکلیف دیگر پیش‌بینی‌ها و ابتکارات او که عنوان‌شده و عنوان‌خواهد شد و تکلیف این جریان ساختگی موسوم به «جریان انحرافی» چه می‌شود؟

در صورت پذیرفتن این‌که این‌اتفاق با اطلاع رهبری صورت پذیرفته که این مورد بیش‌تر به صواب نزدیک‌تر است و قطعی‌تر می‌نماید، سکوت امروز رهبری در مورد ادعای مجموعه موسوم به «جریان‌انحرافی» که این اتفاق ابتکار ما بوده، چگونه توجیه می‌شود؟

در هر صورت هیچ یک از این ادعاها ذره‌ای از مسؤلیت مستقیم رهبری و اقداماتی که باید در این خصوص انجام می‌شد و  انجام نشد، کم نمی‌کند.

۱۰سال بلاگستان فارسی

سرویس‌های میزبانی وبلاگ «بلاگر» و «وردپرس» از حدود یک‌سال پیش به این‌طرف در ایران فیلتر شده‌اند.
 وبلاگ‌نویسانی که مخاطب‌محور هستند و از دست دادن مخاطب یا مخاطبینی ــ که به هر دلیل نمی‌توانند از وبلاگ یا وب‌سایت‌های فیلترشده بازدید نمایند ــ برایشان اهمیت دارد، از ثبت و انتشار محتوای وبلاگ خود روی این دامنه‌ها خودداری نموده و سعی می‌کنند از سرویس‌های میزبانی وبلاگ وطنی استفاده نمایند.

خیلی از وبلاگ‌نویسان ارزش‌مند و مولف هستند که وبلاگ و تولید محتوای مفید، در کنار استفاده از خدمات مدرن و پشتیبانی قوی،  مطمئن و به‌روز برایشان اهمیت دارد، اما آشنایی کافی و حوصله فراگیری فنون کار با سرویس‌های وبلاگ خارجی را ندارند و به همین دلیل ترجیح می‌دهند وبلاگ خود را روی دامنه‌ی میزبانی وبلاگ ایرانی منتشر،  و از خدمات بهینه سرویس‌های بیگانه چشم‌پوشی نمایند.

برای عده‌ای از وبلاگ‌نویسان عموما تولید محتوای مفید و ارزش‌مند و نیاز به خدمات بهینه و پشتیبانی قوی، خیلی موضوعیت ندارد و متاسفانه باید گفت محتوای این‌گونه وبلاگ‌ها که به محتوای زرد مشهور است، مخاطبین خود را در میان طیفی جستجو می‌کند که ترجیح می‌دهند به شکل سهل‌الوصولی مطالب مورد علاقه خود را دریافت نمایند.
مطالب اکثر این وبلاگ‌ها که متاسفانه با عدم احترام به حقوق مولف و کپی و بازنشر مطالب از دیگر سایت‌ها و وبلاگ‌ها هم‌راه است، مطالب سخیف، نازل، سطحی و گاها همراه با عکس‌ها و مطالب مستهجن می‌باشد.

اما در میان طیف متنوع وبلاگ‌نویسان ایرانی بعضی از وبلاگ‌نویسان هستند که «وبلاگ» و «وبلا‌گ‌نویسی» و تولید محتوای مفید برایشان اهمیت ویژه‌ای دارد.
برای این گروه نوع مخاطب و نگاه و بازخورد، بسیار مهم‌تر از تعداد آن‌ها است. به همین دلیل محتوای تولیدشده باید در به‌ترین شکل و شرایط در اختیار مخاطب قرار بگیرد.
 چنین شرایطی به خدمات مدرن، به‌روز و پشتیبانی مطمئن هم‌راه با احترام به حقوق مولف و تضمین شرایط مناسب، نیازمند است که باید گفت، متاسفانه در سرویس‌های میزبانی وبلاگ وطنی مورد توجه قرار نگرفته و به همین جهت اکثر این وبلاگ‌نویسان ترجیح داده‌اند به‌رغم تمام محدودیت‌های موجود برای سرویس‌های میزبانی وب بیگانه، وبلاگ‌های خود را روی این دامنه‌ها ثبت و منتشر نمایند.
 
شانزدهم شهریورماه  روز «بلاگستان فارسی» است.
وبلاگ‌نویسان ایرانی فعال در حوزه‌های مختلف، برای این‌روز برنامه‌های خاصی داشته و دارند. از جمله آن‌که اکثرا پستی به‌مناسبت این روز و درباره مسائل مربوط به «بلاگستان‌ فارسی» و وبلاگ به‌طور کلی، در وبلاگ خود نوشته،  لینک آن‌را هم‌زمان به سایت «بلاگستان‌ فارسی» ارسال می‌کنند تا در آن سایت بازنشر شود.

یکی از اهدافی که فعالین این عرصه و برگزارکنندگان «هفته وبلاگ‌نویسی» و به‌دنبال آن «جشن‌واره‌های فضای مجازی» از برگزاری چنین روی‌دادهایی دنبال می‌کنند، ایجاد هم‌دلی و هم‌راهی بیش‌تر میان جماعت وبلاگ‌نویس و کمک  به ایجاد بستری مناسب‌تر برای فعالیت در این عرصه، در سایه قدردانی از پیش‌کسوتان و زحمت‌کشان این عرصه است.

من سال گذشته به این مناسبت‌ها دو پست (+) (+) نوشتم. امسال نیز پستی در روز جهانی وبلاگ نوشتم. به اکثر وبلاگ‌هایی هم که در این فراخوان شرکت کرده و طی هفته گذشته در این پروسه فعال بوده‌اند، سر زده و تا آن‌جا که برایم مقدور بود با گذاشتن کامنت و تبریک، هم‌دلی و هم‌راهی خود را به این دوستان اعلام نمودم.

نکته‌ای که توجه مرا به خود جلب نمود این بود که، اکثر قریب به اتفاق وبلاگ‌نویسان ایرانی فعال در این پروسه، وبلاگ‌های خود را روی سرویس‌های میزبانی وب خارجی از جمله «بلاگر» و «وردپرس» فعال نموده بودند و گرایش به سمت استفاده از خدمات رایگان سرویس‌های وبلاگ‌دهی وطنی  بسیار اندک و در حد ناچیز بود.

در همین‌روز نامه‌ سرگشاه‌ای با امضای «جمعی از وبلاگ‌نویسان ایران» روی شبکه جهانی منتشر شد، که در بین بیش از ۳۰ وبلاگ معرفی‌شده، یک وبلاگ متعلق به سرویس‌های وبلاگ وطنی هم موجود نبود.

 این عدم اقبال وبلاگ‌نویسان برتر ایرانی به سرویس‌های وبلاگ ایرانی موضوعی است که به‌گمانم شایسته دقت نظر و توجه از طرف، هم وبلاگ‌نویسان و هم مدیران و مسؤلین این سرویس‌ها است.

روز جهانی وبلاگ

از سال ۲۰۰۵ به این طرف روز ۳۱ اگوست به‌عنوان «روز جهانی وبلاگ» شناخته می‌شود. این روز برای وبلاگ‌نویسان در سراسر جهان با آیینی هم‌راه است.
طبق رسمی که تاکنون مرسوم و معمول بوده، در این روز هر وبلاگ‌نویس تلاش می‌کند ۵ وبلاگ و وبلاگ‌نویس را در دنیای مجازی، بنابر سلیقه شخصی خود در یک پست به مخاطبین‌اش معرفی نموده و این معرفی را به وبلاگ‌نویسان یادشده اطلاع دهد.

یادداشت و معرفی سال گذشته من در این روز را این‌جا بخوانید.

۱- روزهای پایانی تیرماه ۱۳۹۰ هم‌راه با خبر تلخی برای فعالان محیط زیست ایران بود. مهندس «یاسر انصاری‌» مدیر پایگاه خبری سبزپرس و دبیر کانون عالی گسترش فضای سبز و حفظ محیط زیست، دار فانی را وداع گفت.
به روح بلند او ادای احترام نموده و بدون نیاز به هرگونه توضیح وبلاگ «دیده‌بان محیط‌زیست‌ ایران» متعلق به بانو «مژگان جمشیدی» همسر مرحوم مهندس «انصاری» را به‌شما معرفی می‌کنم.

۲- شاید آن‌ها که با جامعه وب آشنایی عمیق ندارند، گمان کنند که «وبلاگ‌نویس» باید تحصیلات مرتبط با اینترنت و کامپیو‌تر و مسائل مربوط به آن داشته باشد و دیگر انسان‌ها از ورود به این عرصه محروم و ممنوع‌اند. اما وقتی به این فضا نزدیک می‌شوند، با وبلاگ‌نویس‌هایی آشنا می‌شوند که نه تنها تحصیلات آکادمیک در این حوزه ندارند، بلکه تحصیلات کم‌تر از آن‌را هم ندارند و فقط خواندن و نوشتن می‌دانند و علاقه شدید آن‌ها را به یادگیری کار اینترنت و وبلاگ‌نویسی کشانده.
وبلاگ «وطن من بیدگل» وبلاگی که به قولی «از شیر مرغ تا جان آدمیزاد» در آن یافت می‌شود، توسط «حسین‌ بیدگلی» که یک استاد نجار است به روز می‌شود. با مطالعه مطالب این وبلاگ‌ متوجه خواهید شد که «حسین‌ بیدگلی» نازنین، نه فقط در نجاری که در خیلی از فنون دیگر استادند.

۳- وبلاگ «این دفتر بی‌معنی» متعلق به یکی از نویسندگان نشریه‌ حرفه‌ای ورزشی و معدوم «جهان فوتبال» است. «مجتبی خلیلی» به من وبلاگ‌نویسی یاد داد تا دیگر وبلاگ خودش به‌روز نباشد.

۴ «قبل از نوشتن سوزانده شود» شاعرانه‌های خواهر بزرگ من «فاطمه رسول‌زاده» است.

۵- «چراغواره» وب ‌نوشته‌‌های برادر کوچک من «صادق‌مصلحی» است.

مرتبط:
روز جهانی وبلاگ
روز بلاگستان فارسی

آفتاب آمد دلیل آفتاب

خبرگزاری «فارس» در توضیحاتی مدعی شده‌است که نوار صوتی مصاحبه‌ای که «فارس» ادعا نموده بود با حجة‌الاسلام «انصاریان» داشته ــ و بلافاصله دفتر ایشان تکذیب نمود ــ را در اختیار دارد و عندالزوم منتشر خواهد نمود.

 از مفاد توضیحات «فارس» چنین به‌نظر می‌رسد که دوتن از هم‌کاران این خبرگزاری در محل سخن‌رانی این استاد حوزه حاضر و از ایشان سؤالاتی پرسیده و پاسخ‌هایی را هم گرفته‌اند. اما خود را خبرنگار از طرف هیچ رسانه‌ای معرفی ننموده‌اند. اتفاقی که معمولا در حاشیه چنین مراسم‌هایی فراوان واقع می‌شود.

تا این‌جای کار اتفاق یا مسئله خاصی نیست. اما موضوع از آن‌جا خاص و مورد توجه می‌شود که ناگهان خبرگزاری «فارس» متن حاوی اطلاعاتی خاص از طرف این استاد را به‌عنوان مصاحبه روی خروجی خود قرار می‌دهد.
این اتفاق واکنش دفتر انصاریان  را به‌دنبال داشته و حالا خبرگزاری «فارس» به‌دنبال آن واکنش و تکذیبیه مدعی شده‌است که نوار صوتی مصاحبه یادشده را منتشر خواهدکرد.

در این‌باره یادآوری و توجه به چند نکته خالی از لطف نیست:
 اول براساس اخلاق روزنامه‌نگاری و اصول حرفه‌ای رسانه‌ای، خبرنگار موظف است هنگام انجام مصاحبه رضایت دقیق مصاحبه‌شونده را پس از دادن اطلاعات کامل به وی به‌دست آورد. اصول اخلاقی فدراسیون بین‌المللی روزنامه‌نگاران ‏تصریح می‌دارد: «روزنامه‌نگار تنها باید با استفاده از روش‌های ‏منصفانه، خبر، عکس و سایر اطلاعات را به‌دست بیاورد. یک ‏راه منصف‌بودن این‌است که همیشه خود را خبرنگار معرفی ‏کنید، برای به‌دست آوردن اطلاعات سر مردم کلاه ‏نگذارید، خود را جای کس دیگری جا نزنید و کسی را ‏تهدید نکنید.»
بنابراین در صورت چنین اتفاقی اقدام خبرنگار «فارس» نافی اخلاق رسانه‌ای و ناقض اصول حرفه‌ای رسانه بوده و محکوم است.

دوم: همه می‌دانند یک نوع از تُن صدایی که به‌راحتی می‌تواند مورد تقلید و شبیه‌سازی دیگران قرار بگیرد، تُن صدایی است که لحن کلام آقای «انصاریان» دارد و اتفاقا سابقه هم دارد که یک‌بار دیگر نیز یک نوار سخن‌رانی نزدیک به نیم ساعت از ایشان مورد شبیه‌سازی، تقلید و سو‌ءاستفاده قرارگرفت، که بلافاصله مفاد آن نوار صوتی و انتساب آن به ایشان مورد تکذیب قرارگرفت و آن‌زمان از طریق بیانیه مکتوب به اطلاع شهروندان رسید.

من نمی‌خواهم شخص یا رسانه‌ای را به این رفتار متهم کنم. ولی در شرایطی که رسانه‌ای سعی در متهم‌کردن دیگران، آن‌هم یک استاد بلند‌پایه اخلاق حوزه دارد باید متوجه باشد که همین احتمال در مورد آن رسانه هم می‌تواند صادق باشد، که قصد دارد برای فریب مخاطبین خود نوار صوتی آقای انصاریان و مصاحبه مورد ادعا را جعل و شبیه‌سازی نماید. جدای از آن‌که این رسانه کارنامه سیاهی از چنین سوابقی در پرونده دارد و زمینه الصاق چنین اتهامی به آن رسانه بسیار راحت‌تر و نزدیک‌تر است تا یک استاد اخلاق حوزه.

 سوم آن‌که: بر فرض آن‌که حق با خبرگزاری «فارس» باشد و استاد «انصاریان» دروغ می‌گوید. با چنین فرضی دیگر «فارس» می‌خواهد به چه کسی افترا بزند و از چه کسی سلب افترا کند؟ غیر از آن‌َست که اثبات دروغ‌گویی یک استاد اخلاق حوزه، مقدمه لازم اثبات عمق فساد در دستگاه جمهوری اسلامی خواهد بود و به قولی: آفتاب آمد دلیل آفتاب.

مرتبط:
وقتی اخلاق در رسانه موضوعیت ندارد

وقتی اخلاق در رسانه موضوعیت ندارد

 «محرمانه‌آنلاین» دیروز قبل از آن‌که مصاحبه جعلی خبرگزاری «فارس» با «انصاریان تهرانی» منتشر شود، شمشیر را بر علیه این واعظ برجسته پایتخت، از رو بست و در یادداشتی اعتراضی، حاوی بی‌احترامی، تلویحا وی را به نادیده‌گرفتن حضور و نقش آقای «خامنه‌ای» در هدایت انقلاب و نظام متهم، و سخنان صادقانه و دل‌سوزانه این روحانی بلندپایه حوزوی را بی‌اساس خواند.

این یادداشت که عمدا با ادبیات تحقیرآمیز تنظیم شده‌بود، در تمام نوشته، این استاد باسابقه و برجسته حوزه را بدون ذکر لقب حوزوی و تنها با عنوان «شیخ‌» مورد خطاب قرار‌می‌داد.
ناگفته پیداست که مخاطب قراردادن یک روحانی کهن‌سال و صاحب کرسی استادی در حوزه علمیه، بدون لقب حوزوی و تنها با عبارت «شیخ» تداعی‌کننده بی‌حرمتی است و این نوع ادبیات عمدا در دستور کار نویسنده یادداشت قرارگرفته بود.

اما از آن‌جا که گرداننده‌گان این رسانه و رسانه‌های مشابه، ارزشی برای اخلاق از یک‌طرف، و شعور و احترام و ارزشی برای مخاطبین اندک و سرگردان خود قائل نیستند، لذا با اندک اتفاق و وزشی بلافاصله در‌‌ همان مسیر جدید تغییر جهت داده و رنگ عوض می‌کنند.

 «محرمانه‌انلاین» کم‌تر از یک روز پس از انتشار یادداشت یادشده، و پس از اطلاع از مفاد مصاحبه جعلی خبرگزاری «فارس» با این روحانی بلندپایه حوزه که تامین‌کننده علایق سیاسی این رسانه بود، بلافاصله یادداشت دیگری را مبتنی بر اطلاعات جعلی‌‌ همان مصاحبه تنظیم و منتشر نمود.
 اما ادبیات این یادداشت صدوهشتاد درجه با ادبیات یادداشت پیشین متفاوت شده و این‌بار «انصاریان‌ تهرانی» با عناوین محترمانه و القاب مودبانه مخصوص رجل حوزوی، اگرچه با چند درجه تخفیف، مورد اشاره قرار گرفت. البته نوک تیز حملات متوجه رسانه‌ای شد که جریان مراسم و سخن‌رانی واعظ شب قدر را صادقانه و بدون جعل و تحریف گزارش نموده بود اما به‌زعم این رسانه و خبرگزاری جاعل مصاحبه، «تحریف‌کننده» بیانات حجة‌الاسلام بود.

 اما طولی نکشید که بیانیه سایت «انصاریان تهرانی» رسما کذب و جعلی‌بودن اصل مصاحبه و خبر خبرگزاری «فارس» را اعلام کرد.
حالا باید متظر ماند و دید رسانه‌ی از هول حیلم در دیگ‌افتاده «محرمانه‌آنلاین» چگونه از دیگ جعلیات خود و رسانه مادر «فارس‌نیوز» خارج شده و درباره  این چرخش مواضع و تغییر رفتار، چه توضیحی برای مخاطب درمانده و سرگردان خود خواهد داشت.

مرتبط:
دروغ‌پراکنی در مورد شیخ شجاع

دروغ‌پراکنی سایت حامی مشایی درباره شیخ شجاع جنبش سبز

سایت «محرمانه‌آنلاین» که پس از بستن یک‌شبه سایت‌های حامی و طرف‌دار «اسفندیار رحیم مشایی» جای‌گزین سایت «محرمانه‌نیوز» شد، رکورددار انتشار اخبار جعلی و بدون سند است.
 
به‌نظر می‌رسد گردانندگان این سایت که بیگانگی بیش از حدی با خبر و خبرنگاری و اخلاق حرفه‌ای در این حوزه دارند، این وب‌سایت را صرفا برای تفریح و سرگرمی راه‌اندازی نموده و هر روز در اتاق‌های فکر و خبر خود، پس از چند ساعت شوخی و تفریح و لطیفه تعریف‌کردن، هر از گاهی هم یکی از لطیفه‌ها را در اختیار تحریریه خبر قرار می‌دهند تا به‌عنوان خبر روی خروجی سایت قرار گیرد.

 از طرفی سنبه حمایت از این سایت هم، آن‌قدر پر زور هست که باکی از این دروغ‌پراکنی‌ها و جعلیات ندارند و این چرخه جعل و دروغ هیچ‌وقت با مشکلی روبه‌رو نشده و کماکان به دورغ‌پراکنی آنلاین مشغول است.

در تازه‌ترین فکاهی منتشره این سایت امروز ساعت۱۲ ظهر ادعا نمود: «بر اساس گزارش‌های رسیده مهدی کروبی تا ساعاتی دیگر نامه‌ای خطاب به ملت ایران منتشر خواهدکرد که محتوای کلی این نامه منفک از جزییات ابراز ندامت از افعال خود و در ‌‌نهایت خواستار آزادی خود و همسرش شده است.»

جدای از آن‌که سردرآوردن از این ادبیات به‌هم‌ریخته کار دشواری است و به‌نظر می‌رسد به‌عمد برای سرگردانی مخاطب، این‌گونه تنظیم‌شده، چنان‌چه «مهدی‌کروبی» نه‌تنها حاضر به نوشتن نامه ندامت مورد ادعای این خبر، که اگر حاضر به نوشتن و یا گفتن حرفی به‌مراتب کم‌تر از این نامه هم شده‌بود، تمام ارکان مملکت از صدر تا ذیل اکنون در کار آماده‌نمودن بساط شادمانی بودند و مطمئنا رسانه ملی از اولین لحظه این اتفاق نادر،  پخش تمام برنامه‌های عادی خود را قطع و اقدام به پوشش این خبر از طریق تمام شبکه‌ها می‌نمود و به‌هیچ عنوان اجازه نمی‌داد این خبر، این‌گونه ناشیانه آن‌هم از طریق سایتی نزدیک به «ریس دفتر ریس‌جمهور» که مغضوب تمام ارکان اصلی نظام هست و اتفاقا همین امروز نیز داغ‌دار برادر شده، (+) منتشر شود.

از زمان وعده این سایت که مدعی‌شده تا «ساعاتی دیگر» اکنون ۵ ساعت می‌گذرد. برای اثبات صداقت این ادعا و تحقق «ساعاتی‌ دیگر» باید ۱۷ ساعت دیگر صبر نمود. اما هم‌چنان‌که مخاطبین این سایت بار‌ها و بار‌ها این ۱۷ و ۲۴ ساعت‌ها را پشت سر گذاشته و خبری از تحقق وعده نبوده‌است، این‌بار نیز چنین خواهد شد.

 دستگاه قضایی که اراده‌ای برای پی‌گیری شکایت ریس‌دفتر ریس‌جمهور از مداح بیت رهبری ندارد، برای قبول و پی‌گیری شکایت مهدی کروبی اراده‌ای خواهد داشت؟
این نوشته در سحام نیوز این‌جا

تیتر جالب سایت طرف‌دار «هاشمی» درباره «حاج‌ منصور»

«حاج منصور ارضی» آدم بی‌ادبی است. این نه مربوط به حالا است که میدان‌دار مبارزه با «جریان انحرافی» شده، نه مربوط به ده دوازده سال پیش، که وظیفه داشت در مقابل شبیخون فرهنگی «خاتمی» و اصلاح‌طلبان یک‌تنه بایستد و از انقلاب و نظام و رهبری و در سایه آن‌ها، اسلام دفاع کند.
مربوط به دوره سازندگی و مبارزه با ثروت‌های بادآورده هم نیست. از دوران کودکی از این ارث محروم بوده‌است.
معصوم فرموده است: «هیچ میراثی بهتر از ادب نیست.»

«منصور ارضی» متولی امام‌زاده نیست. یعنی به‌دلیل همان محرومیت، لیاقت این تولیت را ندارد، اما در آشفته‌بازاری که هیچ‌کس در جای‌گاه خود نیست «منصور ارضی» هم متولی امام‌زاده شده‌است. بعضی که به‌اشتباه یا با استفاده از رانت، به‌رغم لیاقت مخصوص، در جای‌گاهی قرار می‌گیرند، تلاش می‌کنند رل لیاقت بازی‌کنند یا ادای شایستگی درآورند، تا جای‌گاه را از دست ندهند. اما «منصور ارضی» هیچ‌گاه تلاش نداشته، نمایش ادب و نزاکت هم داشته باشد تا حرمت نمایشی امام‌زاده را حفظ کند.
هر موقع اراده نموده، حریم حرم را به بی‌ادبی و بی‌حرمتی آلوده و حرمت‌شکنی نموده‌است.

رفتار شب نوزدهم ماه مبارک رمضان این مداح اقتدار که به اشتباه مداح اهلبیت لقب گرفته، چنان گستاخانه بوده‌است که دوستان گرمابه و گلستان او هم خبر این حرمت‌شکنی را با احتیاط نقل و تعریف می‌نمایند و ناگفته پیداست که در این نقل خبر از احترام سابق خبری نباشد. در اکثر منابع خبری دوستان دیروز از عبارت محترمانه و حاکی از ارادت «حاج منصور» خبری نیست و خبر این بی‌حرمتی با عبارت‌های «ارضی» (+) (+) یا «منصور‌ ارضی» (+) که نه‌تنها بار ارادتی ندارد، بلکه تلویحا تحقیر را هم با خود دارد تنظیم و منتشر شده‌است.

 اما در شرایطی که آش آن‌قدر شورشده که علاوه بر فهمیدن خان، صدای آش‌پز هم در‌آمده، تیتر خبر این حادثه در وب‌سایت غیر رسمی اما معتبر منتسب به پسر «هاشمی رفسنجانی» و خوشحالی نهفته در تنظیم خبر آن‌ها جالب‌توجه بود.

«آینده نیوز» به‌تنهایی در این شرایط، فرصت را مناسب دید تا در میان دعوا نرخ خود را تعیین کند و در شرایطی که همه تلاش می‌کردند تا به‌نوعی از رفتار مداح اهلبیت، در شب قدر تبری بجویند، با انتخاب جهت‌دار تیتر «گزک حاج منصور به دست جریان انحرافی: هر کس این یهودی را بکشد، خودم پولش را می‌دهم»، ضمن حفظ احترام «حاج منصور» و تحقیر «جریان انحرافی» تلاش کرد تا از این نمد کلاهی نصیب خود نماید.

تردیدی نیست که بی‌احترامی نزدیکان دیروز «منصور ارضی» کار درستی نیست. اما رعایت ادب دشمن دیروز و دوست امروز نیز نمی‌تواند دلایل موجه انسانی و اخلاقی داشته باشد. هم‌چنان‌که تعاریف مخصوص دوستان ناصادق دیروز، به دشمنی امروز کشیده شده‌است، عدم صداقت موجود در تعریف نزدیکان آقای «هاشمی» در سایت «آینده نیوز» از «حاج منصور» و حمله به «جریان انحرافی» نیز به‌زودی خزان خود را نشان خواهد داد.
بعضی‌ها واقعا در عالم هپروت سیر می کنند.
این نوشته در خودنویس این‌جا

مرتبط:
گاف فرهنگی آینده نیوز
آینده نیوز و نقض حریم خصوصی شهروندان

گاف فرهنگی آینده نیوز

«آینده نیوز» در مطلبی، اقدام به معرفی کتاب «بهاییان» نوشته «محمدباقر نجفی»، و اعلام آدرس لینک دانلود آن نمود. این مطلب لحظاتی بعد از خروجی سایت حذف شد، اما بلافاصله روی شبکه‌های اجتماعی و از جمله بالا‌ترین به اشتراک گذاشته شده‌بود.
ناگفته پیداست که حذف آن از این شبکه‌ها خوش‌بختانه کار مدیر «آینده نیوز» نیست و کاربران به آسانی می‌توانند به اطلاعات لینک مربوطه دسترسی داشته باشند.

درباره حذف کامل گزارش، خبر یا مطلب اشتباه، از خروجی یک رسانه و اشکال اساسی که به آن وارد است، و این‌که رسانه‌ها باید به‌جای حذف اشتباه خود، سعی کنند در مطلبی دیگر اشتباه خود را توضیح و از مخاطبین عذرخواهی کنند، (+) به شرط توفیق خواهم نوشت. اما درباره این اشتباه توامان «آینده» خدمت شما عرض کنم که آقای «محمدباقر نجفی» از ارادت‌مندان به «شیخ‌محمود حلبی» ریس انجمن منحله «حجتیه» است و در مقدمه کتاب اشاره‌شده هم به ایشان ادای احترام شده است.

و باز هم ناگفته پیداست که در چنین حاکمیتی حساب آنان‌که از این انجمن کتاب و نویسنده معرفی نمایند و آدرس لینک دانلود بدهند، با کرام‌الکاتبین است. ضمن آن‌که «آینده نیوز» اکنون در لشکر مبارزه با جریان موسوم به «جریان‌ انحرافی» پیش‌قراول است و نباید دست به اقدام خامی بزند که خدای‌ناکرده شائبه حمایت از جریان موصوف را داشته باشد.

از نظر بنده البته ایرادات اساسی به مرحوم «حلبی» وارد است. اما جنس ایرادهای بنده با جنس ایرادهای مجموعه حاکمیت طی سی سال گذشته و نگرانی‌های دکتر «مهدی‌ خزعلی» و «عبدالله‌ شهبازی» طی سال‌های اخیر و نگرانی منتقدان جدید انجمن «حجتیه» که تلاش می‌کنند با تبلیغات وسیع از جریان «مشایی» و اطرافیان وی به نوعی شبیه‌سازی با آن انجمن و یا ریشه‌یابی در تفکرات1390/5/30 آن‌ها برسند، کاملا متفاوت است.

روشن‌گری:
مطلب حذف شده آینده‌نیوز: شاید به‌ترین کتابی که در باره بهائیت و ریشه‌های آن نوشته‌شده‌است، کتاب بهائیان اثر محمد باقر نجفی است.
به گزارش خبرنگار فرهنگی آینده، این کتاب پیش از انقلاب توسط انتشارات طهوری منتشر شد. بعد از انقلاب کتاب نایاب گردید، و به‌همین دلیل با اصلاحات مختصری از طرف نویسنده مرحوم آن توسط نشر مشعر چاپ شد. پی‌دی‌اف این کتاب اخیرا روی ۴shared گذاشته شده و لینک‌های آن چنین است: http://www.۴shared.com/document/CgD۶KEhE/-____
http://www.۴shared.com/document/SjwmA۸R۷/-____.html

مرتبط:
آینده نیوز و نقض حریم خصوصی شهروندان

پنج سال بالا‌ترین

جشن تولد نوزاد که می‌روند، رسم نیست به دماغ گنده و چشم تنگ و باریک و... نوزاد اشاره شود، در عوض می‌گردند حسن و ملاحت دندان‌گیری یافته تا بدان اشاره و از آن تعریف نموده و لبخند رضایتی برای والدین نوزاد به ارمغان آورند.
«بالا‌ترین» نوزاد نیست و البته که نه‌تنها دماغش گنده و چشمش هم تنگ نیست، بلکه بسیار هم خوش‌گل و خوش‌ترکیب و زیباست! بزنم به تخته!

این‌جا البته باید رسم و ادب دیدن نوزاد و جشن تولد رفتن را درباره «بالا‌ترین» به‌جا آورد و به‌جای ذره‌بین به‌دست‌گرفتن و در پی شکار نقاط ضعف و منفی آن بر‌آمدن، باید به نقاط مثبت و زیبایی‌های فراوانش اشاره و مدیریت آن‌را تحسین نمود.

شکی نیست که همه تلاش‌های آدمی برای معرفی محصولی کاملا بی‌نقص و بی‌عیب و صددرصد مثبت، تلاشی ناکام است. اما می‌توان با تلاش زیاد، طراحی دقیق، و نگاه مثبت، به درصد بالایی از نقاط مثبت در مقابل درصد پایینی از نقاط منفی دست یافت. جای‌گاهی که حالا «بالا‌ترین» بدان دست‌یافته و از این بابت باید به «مهدی یحیی‌نژاد» و بالایارهای گرامی و کاربران این شبکه اجتماعی تبریک گفت و در آستانه ششمین سال فعالیت موفق این سایت برایشان خواند: تولد، تولد، تولدت مبارک! مبارک! مبارک! تولدت مبارک!

«بالا‌ترین» خیلی زود، شاید خیلی زود‌تر از آن‌که فکر می‌کرد و فکر می‌کردیم، رشد کرد و بزرگ شد و در کم‌ترین‌ زمان ممکن به این شهرت و جای‌گاه دست‌ یافت.
حالا طراح، مدیر و کاربران و گردانندگان این شبکه اجتماعی مزد زحمات خود را در موفقیت بیش از پیش «بالاترین» مشاهده می‌کنند.

«بالا‌ترین» که طی این چند سال بار‌ها و بار‌ها با سایت‌های خبری و وب‌سایت‌های متعلق به احزاب سیاسی و روزنامه‌های کثیر‌الانتشار داخلی و خارجی اشتباه گرفته شده، و حتی گاهی مورد طعنه و نیش قلم و فحاشی نیز قرار گرفت و نواخته هم شد، یک شبکه اجتماعی مجازی است که محتوای آن توسط کاربران متعدد و متکثر آن تولید می‌شود.
مدیران و طراح یا طراحان آن نقشی در تولید محتوای آن ندارند اما می‌توانند با ابزارهای خاصی گاهی برای بعضی از لینک‌های ارسالی توسط کاربران ایجاد محدودیت نموده و یا مانع از ارسال آن لینک شوند.

همه کاربران «بالا‌ترین» در جریان هستند که هنگام ثبت‌نام در این شبکه اعلام نموده‌اند که مقررات آن را قبول دارند. قبول «مرام‌نامه بالا‌ترین» یکی از شروط اصلی پذیرش عضویت کاربر است. و از جمله شرایط این مرام‌نامه آن‌َست که: در صورتی‌که لینکی شرایط بالا‌ترین را نقض کرد توسط دیگر کاربران گزارش‌شده و «بالا‌ترین» پس از بررسی لینک موردنظر را حذف و در صورت تکرار حساب کاربر خاطی را مسدود می‌نماید.

روزنامه‌نگاران، وبلاگ‌نویسان، طراحان و خلاصه اهالی متعدد و متکثر رسانه‌ایی زیادی هستند که تا پیش از وجود «بالا‌ترین» و پیش از آن‌که لینکی از نوشته‌ یا طرح‌های آن‌ها از روزنامه، وبلاگ یا وب‌سایتی به این شبکه ارسال شده باشد، هم‌دیگر را نمی‌شناختند، اما طی این چند سال این شبکه طیف وسیعی از این نویسندگان را به یک‌دیگر و به جامعه رسانه‌ای کشور معرفی نموده‌است.
در کنار سایر موفقیت‌های این شبکه شاید بتوان گفت این بزرگ‌ترین موفقیت «بالا‌ترین» از نظر بنده که اهل رسانه هستم می‌باشد.
«بالاترین» از امروز سال ششم فعالیت خود را آغاز کرد.

در همین رابطه:
وب‌سایت‌های جدید که می‌خواهند بالاترین باشند
به بهانه پنج‌سالگی رادیو زمانه