بارها برای همه ما پیش آمده که لوام و اشیاء خود را گم کردهایم. فلشمموری، موبایل، سررسید، ... و خصوصا کارتهای بانکی را.
گمشدن کارت بانکی را وقتی متوجه میشویم که بار دیگر به آن محتاج میشویم و هرچه این جیب و آن جیب و ... را میگردیم، خبری از آن نیست. یا خدایناکرده زمانی متوجه میشویم که پیامکی دریافت میکنیم که فلان مقدار از کارت شما کم شد در حالی که خودمان خریدی نکردهایم و کارت را برای خرید به اعضای خانواده هم ندادهایم.
نخستین اقدامی که تا بازشدن بانک و مراجعه برای مسدودکردن و گرفتن کارت جدید، به ذهنمان میرسد، اینست که موقتا از طریق اینترنت موجودی را به حساب دیگری منتقل کنیم، یا اقدامات امنیتی دیگر را از طریق دسترسی اینترنتی یا موبایلی انجام دهیم. اما وقتی از طریق درگاه اینترنت وارد حساب خود میشویم، تازه متوجه میشویم برای انتقال وجه یا اقدامی دیگر، به یکی دو مورد اطلاعات روی کارت از جمله کد «cvv2»، و تاریخ انقضای کارت نیاز هست که متاسفانه نه آنها را حفظ کردهایم و نه جایی یادداشت کردهایم.
از آنجا که موقع خرید، یا جابجایی وجه از طریق اینترنت، به شکل فیزیکی از کارت استفاده نمیکنیم و فقط به اطلاعات درج شده روی آن نگاه میکنیم، حواسِمان نیست که بهخاطر نسپردن یا یادداشتنکردن این اطلاعات میتواند مشکلساز شود و زمانی متوجه میشویم که کارت فیزیکی موجود نیست و گم شده است.
این سهلانگاری در موارد نادر میتواند به سرقت موجودی حساب منجر شود اما در شرایط عادی قابلیت ایجاد استرس و نگرانی تا بازشدن و مراجعه به بانک را به همراه دارد که میتوان با یادداشت کردن چند مورد اطلاعات روی کارت در جایی امن، با خیال راحت در مواقع لازم به آن مراجعه و از آن استفاده کرد.
پینوشت ۱:من در نخستین روز سال نو، کارت بانک سپه را گم کردم و وقتی به پنل اینترنتی مراجعه کردم تا موجودی را به حساب دیگری منتقل کنم، تازه حواسم جمع شد که به این اطلاعات که جایی یادداشت نکردم نیاز دارم و بانک هم چند روزی تعطیل بود. البته استرس من به اندازه شما نبود به اندازه خودم بود یعنی ۵۰ هزار تومان کل دار و ندار ما!!!
پینوشت ۲: من از خدمات موبایلبانک تاکنون استفاده نکردهام و نمیدانم سازوکار آنها هم شبیه اینترنت هست و به اطلاعات روی کارت نیاز هست یا نه.
