وب‌نوشته‌های یک شیشه‌بر

حدود سال ۱۴۶ق که منصور برخی از بزرگان علم و ادب مدینه را به دربار خود فرا خواند، «ابن هَرمَه» نیز به همراه آنان روانۀ بغداد شد. خلیفه ابتدا بر او خشم گرفت، اما هنگامی که وی قصیده‌ای در مدح او خواند و نیز مدایح خود را دربارۀ علویان و کارگزاران بنی‌امیه انکار کرد، خشم او فرو نشست و ۱۰ هزار درهم به او پاداش داد و به گفته‌ای او را ندیم خود ساخت (خطیب بغدادی، ۶/۱۲۸-۱۲۹؛ صفدی، ۶/۵۹).
 از آن پس به تدریج چندان مورد توجه وی قرار گرفت که به درخواست شاعر، حتی برخی حدود الهی را درباره‌اش معطل گذاشت. به گفتۀ ابوالفرج اصفهانی (۴/۳۷۵) منصور به والی مدینه نوشت هرگاه «ابن هرمه» را به جرم شراب‌خواری آوردند، ۸۰ تازیانه بر او زند و ۱۰۰ تازیانه بر کسی که او را دستگیر کرده است و از این‌رو «ابن هرمه» در حالت مستی در کوچه‌های مدینه راه می‌رفت و مردم می‌گفتند کیست که ۸۰ تازیانه را به ۱۰۰ تازیانه بخرد؟ (قس: ابن قتیبه، ۲/۶۴۰؛ خطیب تبریزی، همانجا؛ نیز نک‍: ابن عبدربه، ۶/۳۵۱-۳۵۲، که این واقعه را به خلیفه المهدی نسبت داده است)

منبع: هرمه